ترخیص کالا از چین | مدیریت ویژه امور گمرکی و بازرگانی در مبدأ چین

گروه بازرگانی تارا تجارت با تجربه تخصصی در واردات و ترخیص کالا از چین، خدمات کامل بازرگانی و گمرکی را از مبدأ چین تا ترخیص نهایی کالا در ایران ارائه می‌دهد. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران، سهم قابل توجهی در تأمین مواد اولیه، ماشین‌آلات، خطوط تولید، قطعات صنعتی و کالاهای تجاری دارد و مدیریت صحیح فرآیندهای گمرکی در مبدأ، نقش مهمی در کاهش هزینه‌ها و تسریع واردات ایفا می‌کند.

تارا تجارت با آشنایی کامل با فرآیندهای صادراتی و گمرکی در چین، خدماتی نظیر بررسی اسناد، کنترل مدارک حمل، هماهنگی با تأمین‌کنندگان، بازرسی کالا، مدیریت حمل‌ونقل بین‌المللی و پیگیری تشریفات گمرکی را به‌صورت حرفه‌ای انجام می‌دهد.

1 خدمات تارا تجارت در واردات و ترخیص کالا از چین

2- قوانین ترخیص کالا در گمرک چین چیست؟

بر اساس قانون گمرک جمهوری خلق چین، صادرکننده یا نماینده قانونی وی موظف است اطلاعات کالا را به‌صورت صحیح و کامل در اظهارنامه گمرکی ثبت کند. اطلاعاتی مانند شرح کالا، تعداد، ارزش، کد تعرفه گمرکی (HS Code)، کشور مبدأ، مشخصات و مدل کالا و هزینه‌های مرتبط با حمل و بیمه، در فرآیند تعیین وضعیت گمرکی کالا اهمیت دارند. گمرک چین نیز می‌تواند برای بررسی صحت ارزش، طبقه‌بندی یا سایر مشخصات کالا، اسناد و اطلاعات تکمیلی را از اظهارکننده درخواست کند.

یکی از نکات مهم این است که اظهار صادراتی در چین معمولاً توسط فروشنده یا صادرکننده چینی یا یک کارگزار رسمی گمرکی انجام می‌شود. در قانون گمرک چین، امکان انجام تشریفات توسط صاحب کالا یا استفاده از خدمات Customs Clearing Agent پیش‌بینی شده است و شرکت‌ها و کارگزارانی که اظهار گمرکی انجام می‌دهند باید مطابق مقررات مربوطه در گمرک ثبت شده باشند. از نظر زمانی نیز، برای کالاهای صادراتی، اظهار کالا باید پس از ورود کالا به محدوده تحت نظارت گمرک و معمولاً ۲۴ ساعت قبل از بارگیری انجام شود، مگر در مواردی که گمرک مجوز یا ترتیب دیگری تعیین کرده باشد. در مورد کالاهای وارداتی نیز قانون چین برای اظهار کالا مهلت مشخصی در نظر گرفته است.

3- آیا همه کالاها بدون محدودیت از چین صادر می‌شوند؟

خیر. سیاست تجاری چین اصل را بر آزادی واردات و صادرات بسیاری از کالاها قرار داده است، اما برخی کالاها به دلیل ماهیت، کاربرد، مسائل امنیتی، بهداشتی، زیست‌محیطی یا سایر الزامات قانونی ممکن است مشمول محدودیت یا مجوز باشند. در چنین مواردی، ارائه مجوز یا انجام تشریفات قانونی مربوط به صادرات قبل از ترخیص کالا ضروری است و در صورت تکمیل نشدن الزامات، گمرک می‌تواند از خروج کالا جلوگیری کند.

4- مراحل ترخیص کالا از گمرک چین

ترخیص کالا از گمرک چین یکی از مراحل مهم در فرآیند خرید و واردات کالا از این کشور است. پس از نهایی شدن معامله با فروشنده چینی، کالا برای خروج قانونی از چین باید مراحل اظهار و کنترل‌های گمرکی را پشت سر بگذارد. نحوه انجام این فرآیند به نوع کالا، روش حمل، اسناد موجود و الزامات صادراتی چین بستگی دارد.

به‌طور کلی، فرآیند خروج کالا از گمرک چین را می‌توان در چند مرحله اصلی بررسی کرد:

4-1. آماده‌سازی اسناد و اطلاعات کالا

قبل از ثبت اظهارنامه گمرکی، اطلاعات و مدارک مربوط به محموله باید آماده شود. فاکتور تجاری (Commercial Invoice)، پکینگ لیست (Packing List)، اطلاعات حمل، مشخصات صادرکننده و خریدار و در صورت نیاز مجوزها یا گواهی‌های مرتبط با کالا، از جمله اطلاعاتی هستند که ممکن است در فرآیند اظهار صادراتی مورد استفاده قرار گیرند.

در این مرحله، شرح کالا، تعداد، ارزش، وزن و کد تعرفه گمرکی (HS Code) باید با کالای واقعی و اسناد تجاری مطابقت داشته باشد. وجود مغایرت در اطلاعات می‌تواند باعث ایجاد تأخیر در روند اظهار یا بررسی بیشتر محموله شود.

4-2. ثبت اظهارنامه صادراتی در گمرک چین

پس از آماده شدن اطلاعات، اظهار صادراتی کالا به‌صورت الکترونیکی از طریق زیرساخت‌های گمرکی و تجارت خارجی چین انجام می‌شود. یکی از بسترهای مهم مورد استفاده در این فرآیند، China International Trade Single Window است که برای انجام و یکپارچه‌سازی بسیاری از تشریفات تجارت خارجی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

اظهارنامه باید شامل اطلاعات صحیح و کامل درباره کالا باشد. گمرک چین بر اساس اطلاعات ثبت‌شده، اسناد ارائه‌شده و مقررات مربوط به نوع کالا، فرآیند بررسی اظهار را انجام می‌دهد. در بسیاری از معاملات، انجام این مرحله توسط صادرکننده چینی یا کارگزار گمرکی او صورت می‌گیرد؛ بنابراین واردکننده ایرانی بهتر است پیش از خرید مشخص کند که مسئولیت اظهار صادراتی و هزینه‌های مربوط به آن بر عهده چه شخص یا شرکتی است.

4-3. بررسی اسناد و بازرسی احتمالی کالا

پس از ثبت اظهارنامه، گمرک چین ممکن است اطلاعات و اسناد محموله را بررسی کند. بسته به نوع کالا، مسیر اظهار، سطح کنترل گمرکی و سایر الزامات قانونی، ممکن است کالا مشمول کنترل اسنادی یا بازرسی فیزیکی شود.

در بازرسی فیزیکی، مشخصات کالای اظهارشده با محموله واقعی تطبیق داده می‌شود. مواردی مانند نوع کالا، تعداد، بسته‌بندی، علائم و مشخصات درج‌شده روی کالا و سایر اطلاعات مرتبط می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد. این کنترل ممکن است در محل تعیین‌شده توسط گمرک و متناسب با شیوه حمل کالا انجام شود. در صورتی که مغایرت یا مانع قانونی وجود نداشته باشد و سایر الزامات انجام شده باشد، محموله برای ادامه فرآیند صادرات آماده خواهد شد.

4-4. دریافت مجوز خروج و تحویل کالا برای حمل

پس از تکمیل تشریفات گمرکی و تأیید خروج کالا، محموله می‌تواند وارد مرحله حمل بین‌المللی شود. در این مرحله، کالا مطابق برنامه حمل به شرکت کشتیرانی، شرکت حمل هوایی یا حمل‌کننده زمینی تحویل داده می‌شود.

پس از بارگیری نیز اسناد حمل مانند بارنامه (Bill of Lading) یا راهنامه مربوط به روش حمل صادر شده و اطلاعات آن در اختیار خریدار یا طرف‌های ذی‌ربط قرار می‌گیرد.از این مرحله به بعد، کالا عملاً وارد مسیر حمل از چین به ایران می‌شود و واردکننده باید اقدامات مربوط به حمل بین‌المللی، ترخیص در گمرک ایران و سایر مراحل واردات را پیگیری کند.

5- نکته مهم برای واردکنندگان ایرانی

یکی از اشتباهات رایج در خرید از چین این است که واردکننده، مسئولیت فروشنده چینی در زمینه صادرات کالا را از ابتدا مشخص نمی‌کند. بهتر است قبل از پرداخت و نهایی کردن معامله، مشخص شود که اظهار صادراتی، آماده‌سازی اسناد، هزینه‌های مربوط به تشریفات صادراتی و تحویل کالا به شرکت حمل بر عهده چه کسی است.

همچنین انتخاب صحیح HS Code و هماهنگی اطلاعات فاکتور، پکینگ لیست، اظهارنامه و کالای واقعی اهمیت زیادی دارد. هرگونه مغایرت می‌تواند فرآیند خروج کالا از چین را طولانی‌تر کرده و هزینه‌های اضافی برای صاحب کالا ایجاد کند. بنابراین، ترخیص کالا از گمرک چین فقط به ثبت یک اظهارنامه محدود نمی‌شود؛ بلکه مجموعه‌ای از اقدامات از آماده‌سازی اسناد و اظهار کالا تا کنترل گمرکی، تأیید خروج و تحویل محموله به شرکت حمل را شامل می‌شود.

6- مهم‌ترین گمرکات چین برای صادرات کالا به ایران
انتخاب محل مناسب برای انجام تشریفات صادراتی در چین فقط به فاصله کارخانه تا بندر بستگی ندارد. در یک معامله تجاری، محل تولید کالا، نوع محموله، روش حمل، نوع بسته‌بندی، HS Code، الزامات کنترلی، برنامه حرکت کشتی یا هواپیما و نحوه انجام اظهار صادراتی همگی می‌توانند در انتخاب گمرک و مسیر خروج کالا مؤثر باشند.
برای واردکنندگان ایرانی، چهار مبدأ مهم که در حمل کالا از چین مورد توجه قرار می‌گیرند عبارت‌اند از شانگهای، گوانگژو، کینگ‌دائو و فرودگاه شنژن. هرکدام از این مبادی ویژگی متفاوتی برای صادرات دارند و انتخاب نادرست مبدأ می‌تواند باعث افزایش هزینه حمل داخلی چین یا پیچیده‌تر شدن برنامه لجستیکی شود.

6-1- ترخیص و صادرات کالا از بندر شانگهای (Shanghai Port)
بندر شانگهای یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها برای صادرات دریایی کالا از چین است و برای محموله‌هایی که تولیدکننده یا تأمین‌کننده آنها در شرق چین قرار دارد، معمولاً گزینه‌ای قابل بررسی است.
در صادرات از شانگهای، موضوع مهم برای واردکننده ایرانی صرفاً «ترخیص در بندر شانگهای» نیست؛ بلکه باید مشخص شود اظهار صادراتی در کدام حوزه گمرکی انجام می‌شود، کالا در چه پایانه‌ای تحویل خواهد شد و اطلاعات اظهارنامه، مانیفست و اسناد تجاری چگونه با محموله تطبیق داده می‌شود.
برای کالاهای کانتینری، هماهنگی بین صادرکننده، شرکت فورواردری، ترمینال و کارگزار گمرکی اهمیت زیادی دارد. بنابراین بهتر است قبل از رزرو حمل، محل دقیق تحویل کالا و مسئولیت انجام تشریفات صادراتی در قرارداد یا سفارش خرید مشخص شود.
یکی از مواردی که در صادرات از شانگهای باید جدی گرفته شود، هماهنگی HS Code و شرح کالا است. استفاده از یک عنوان تجاری در فاکتور و عنوان متفاوت در اظهارنامه می‌تواند موجب بررسی بیشتر شود؛ به‌خصوص زمانی که کالا دارای مشخصات فنی، کاربرد صنعتی یا الزامات کنترلی خاص باشد.
از نظر تجاری، شانگهای برای محموله‌هایی که از مناطق صنعتی شرق چین تأمین می‌شوند می‌تواند مزیت لجستیکی داشته باشد؛ زیرا انتقال داخلی کالا به بندر در چنین شرایطی معمولاً ساده‌تر از انتقال همان کالا به یک بندر جنوبی یا شمالی چین خواهد بود.

6-2- ترخیص و صادرات کالا از بندر گوانگژو (Guangzhou Port)
در بررسی صادرات از گوانگژو باید یک نکته را در نظر گرفت: برای بسیاری از محموله‌های دریایی، نانشا (Nansha) یکی از نقاط اصلی عملیات بندری در حوزه گمرکی گوانگژو محسوب می‌شود. بنابراین در اسناد حمل و برنامه‌ریزی لجستیکی باید محل واقعی تحویل کانتینر و پایانه بندری با دقت مشخص شود.
گمرک گوانگژو در فرآیندهای کنترل محموله در نانشا از سازوکارهای الکترونیکی و فناوری‌های بازرسی استفاده می‌کند و کنترل کالا می‌تواند بر اساس اطلاعات اظهارشده و دستورهای کنترلی انجام شود.
برای واردکننده ایرانی، اهمیت گوانگژو زمانی بیشتر می‌شود که کالا از مناطق تولیدی جنوب چین تأمین شده باشد. در این حالت، انتقال کالا از کارخانه به نانشا می‌تواند از نظر هزینه و زمان نسبت به انتقال آن به بندر دیگری منطقی‌تر باشد.
در این مسیر، قبل از ارسال کالا باید سه موضوع با فروشنده و فورواردر چینی مشخص شود:
محل دقیق تحویل کالا به شرکت حمل؛
مسئولیت اظهار صادراتی و ارائه اسناد به گمرک؛
تطابق اطلاعات فاکتور، پکینگ لیست، اظهارنامه و اسناد حمل.
همچنین اگر کالا نیازمند مجوز، بازرسی یا الزامات خاص صادراتی باشد، بهتر است این موضوع قبل از حمل کالا از کارخانه بررسی شود و نه زمانی که محموله در پایانه بندری قرار گرفته است.

6-3- ترخیص و صادرات کالا از بندر کینگ‌دائو (Qingdao Port)
کینگ‌دائو یکی از گزینه‌های مهم برای صادرات دریایی از شمال و شمال‌شرق چین است و در انتخاب آن، موقعیت جغرافیایی کارخانه اهمیت زیادی دارد.
در صادرات از کینگ‌دائو، به‌خصوص برای محموله‌های صنعتی و کالاهای سنگین، فقط نرخ حمل دریایی نباید معیار تصمیم‌گیری باشد. هزینه حمل داخلی از کارخانه تا بندر، نوع کانتینر، وزن محموله، امکان بارگیری مستقیم، شرایط پذیرش کالا در ترمینال و برنامه حرکت کشتی می‌توانند روی هزینه نهایی واردات اثر بگذارند.
از نظر گمرکی نیز کالا باید با اطلاعات اظهارشده مطابقت داشته باشد. گمرک چین برای اظهار کالا، اسناد تجاری و حمل مانند قرارداد، فاکتور، اسناد حمل و پکینگ لیست و همچنین مجوزهای موردنیاز را در فرآیند اظهار در نظر می‌گیرد.
در کالاهای صنعتی، ماشین‌آلات، قطعات، تجهیزات و محموله‌هایی که مشخصات فنی متعددی دارند، تهیه شرح دقیق کالا پیش از اظهار اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. برای مثال، عنوان کلی یک دستگاه در فاکتور ممکن است برای تعیین دقیق طبقه‌بندی تعرفه‌ای کافی نباشد و اطلاعاتی مانند مدل، کاربرد، ظرفیت، جنس یا عملکرد کالا مورد نیاز باشد.
از طرف دیگر، گمرک چین در حوزه کینگ‌دائو نیز کنترل و بازرسی کالاهای صادراتی را انجام می‌دهد و نمونه‌های رسمی منتشرشده از فعالیت‌های گمرک این منطقه نشان می‌دهد که کالاهای صادراتی، از جمله کالاهای دارای الزامات ایمنی و بسته‌بندی خاص، می‌توانند تحت کنترل قرار گیرند. بنابراین برای صادرات کالا از کینگ‌دائو به ایران، تطبیق مشخصات فنی کالا با اسناد صادراتی و بررسی الزامات مربوط به نوع کالا قبل از بارگیری اهمیت ویژه‌ای دارد.

6-4- ترخیص و صادرات هوایی از فرودگاه شنژن (Shenzhen Port)
فرودگاه شنژن (Shenzhen Bao'an International Airport) از نظر ماهیت عملیاتی با بنادر دریایی چین تفاوت دارد. این مسیر بیشتر برای کالاهایی مناسب است که ارزش بالاتر، حجم کمتر یا فوریت زمانی بیشتری دارند و استفاده از حمل هوایی برای آنها از نظر اقتصادی قابل توجیه است.
در صادرات هوایی، سرعت عملیات باعث نمی‌شود که دقت اسناد اهمیت کمتری داشته باشد؛ برعکس، هماهنگی میان اظهار گمرکی، اطلاعات محموله، ایرلاین، شرکت حمل و زمان پذیرش کالا اهمیت بالایی دارد.
یکی از نکات تخصصی در حمل هوایی این است که فاصله زمانی میان آماده شدن کالا در انبار، تحویل به شرکت حمل، پذیرش محموله، اظهار گمرکی و بارگیری در پرواز باید از ابتدا برنامه‌ریزی شود. اگر اظهار یا کنترل گمرکی به موقع انجام نشود، ممکن است محموله به پرواز برنامه‌ریزی‌شده نرسد و هزینه یا تأخیر جدید ایجاد شود.
همچنین در حمل هوایی، اطلاعات وزن و تعداد بسته‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد. مغایرت بین وزن واقعی، اطلاعات ثبت‌شده در اسناد تجاری و اطلاعات شرکت حمل می‌تواند فرآیند پذیرش یا کنترل محموله را با مشکل مواجه کند.
گمرک چین فرآیندهای اظهار و کنترل کالا را به‌صورت الکترونیکی مدیریت می‌کند و سامانه رسمی خدمات گمرکی چین نیز امکان انجام و پیگیری خدمات مربوط به اظهار، اطلاعات مانیفست و وضعیت تشریفات گمرکی را فراهم کرده است.
بنابراین، برای کالاهایی که از جنوب چین خریداری شده و زمان تحویل آنها اهمیت زیادی دارد، بررسی امکان استفاده از حمل هوایی از فرودگاه شنژن می‌تواند در کنار گزینه‌های دریایی انجام شود.

7- کدام گمرک چین برای صادرات کالا به ایران مناسب‌تر است؟
نمی‌توان یک بندر یا گمرک را برای تمام کالاهای صادراتی به ایران بهترین گزینه دانست. انتخاب مبدأ مناسب باید بر اساس محل تولید کالا، وزن و حجم محموله، نوع کالا، فوریت تحویل، هزینه حمل داخلی چین، نوع حمل بین‌المللی و برنامه حرکت کشتی یا هواپیما انجام شود.

به‌عنوان یک قاعده عملی، اگر تأمین‌کننده در شرق چین قرار داشته باشد، شانگهای می‌تواند گزینه مناسبی برای بررسی باشد؛ برای تأمین کالا از جنوب چین، مسیر گوانگژو و نانشا یا در برخی موارد فرودگاه شنژن قابل بررسی است؛ و برای کالاهایی که در شمال چین تولید می‌شوند، کینگ‌دائو می‌تواند از نظر لجستیکی گزینه مناسب‌تری باشد.
در نهایت، انتخاب بندر فقط یک تصمیم حمل‌ونقلی نیست؛ بلکه بخشی از طراحی زنجیره تأمین و محاسبه قیمت تمام‌شده واردات است. ممکن است بندری که نرخ حمل دریایی پایین‌تری دارد، به دلیل فاصله زیاد کارخانه تا بندر، در نهایت هزینه بیشتری نسبت به یک بندر نزدیک‌تر ایجاد کند. به همین دلیل، قبل از نهایی کردن خرید از چین بهتر است مسیر کامل کالا از کارخانه تا بندر، تشریفات صادراتی چین، حمل بین‌المللی، بندر مقصد در ایران و هزینه‌های مرتبط با آن محاسبه شود.

8- هزینه ترخیص کالا از گمرک چین چقدر است؟
هزینه ترخیص و انجام تشریفات گمرکی کالا در چین، مبلغ ثابتی ندارد و با توجه به نوع کالا، ارزش محموله، نحوه صادرات، محل انجام تشریفات و خدمات مورد استفاده تعیین می‌شود. از طرف دیگر، برای واردکننده ایرانی باید بین هزینه‌های مربوط به خروج کالا از چین و هزینه‌های ترخیص کالا در گمرک ایران تفاوت قائل شد؛ زیرا بخش عمده حقوق ورودی و مالیات‌های مرتبط با واردات، هنگام ورود کالا به ایران محاسبه و دریافت می‌شود.
برای برآورد دقیق هزینه واردات کالا از چین، معمولاً عوامل زیر باید در کنار یکدیگر بررسی شوند:
  - ارزش کالا و مبلغ درج‌شده در فاکتور تجاری
  - نوع کالا و کد تعرفه گمرکی (HS Code)
  - وزن، حجم و تعداد بسته‌ها
  - روش حمل کالا؛ دریایی، هوایی یا زمینی
  - هزینه حمل بین‌المللی و بیمه، در صورت وجود
  - شرایط معامله و اینکوترمز انتخاب‌شده
  - هزینه خدمات شرکت حمل، فورواردر یا کارگزار گمرکی
  - هزینه‌های مربوط به انبار، ترمینال و خدمات بندری یا فرودگاهی
  - مجوزها و بازرسی‌های احتمالی برای کالاهای خاص
  - حقوق ورودی، مالیات و سایر هزینه‌های قانونی در گمرک ایران

9- تأثیر اینکوترمز بر هزینه واردات از چین
یکی از عوامل مهم در تعیین قیمت نهایی واردات، شرایط تحویل کالا یا Incoterms است. انتخاب اینکوترمز مشخص می‌کند هزینه و مسئولیت حمل، بیمه و برخی مراحل جابه‌جایی کالا تا چه نقطه‌ای بر عهده فروشنده یا خریدار باشد.
برای مثال، در معامله با شرایط FOB، فروشنده معمولاً مسئول تحویل کالا روی کشتی و انجام تشریفات صادراتی مربوط به آن در مبدأ است و خریدار از آن نقطه مسئولیت حمل اصلی را بر عهده می‌گیرد. این روش می‌تواند برای واردکننده‌ای که فورواردِر و شرکت حمل مورد اعتماد خود را دارد، امکان کنترل بیشتری بر هزینه حمل و مسیر انتقال کالا ایجاد کند.
در شرایط CFR، هزینه حمل دریایی تا بندر مقصد بر عهده فروشنده است، اما بیمه کالا در تعهد فروشنده نیست. در CIF علاوه بر حمل دریایی، تهیه بیمه نیز در تعهد فروشنده قرار می‌گیرد. بنابراین مقایسه قیمت پیشنهادی فروشنده در اینکوترمزهای مختلف باید بر اساس هزینه نهایی رساندن کالا تا مقصد انجام شود و صرفاً پایین‌تر بودن قیمت فاکتور معیار مناسبی نیست.
در شرایط EXW نیز فروشنده کالا را در محل تعیین‌شده، معمولاً محل کسب‌وکار یا کارخانه، در اختیار خریدار قرار می‌دهد. در نتیجه خریدار باید هماهنگی‌های بیشتری را برای دریافت کالا، حمل داخلی در چین، تشریفات صادراتی و حمل بین‌المللی انجام دهد.

 10- آیا FOB همیشه ارزان‌تر از CIF است؟
خیر. نمی‌توان به‌صورت کلی گفت که FOB همیشه برای واردکننده ایرانی ارزان‌تر از CIF است. قیمت نهایی به نرخ حمل، شرایط فروشنده، حجم محموله، مسیر حمل، هزینه‌های محلی و توانایی خریدار در مذاکره و انتخاب شرکت حمل بستگی دارد.
برای مثال، ممکن است یک فروشنده چینی به دلیل حجم بالای حمل خود، نرخ بسیار مناسبی از شرکت کشتیرانی دریافت کند و قیمت CIF رقابتی‌تری نسبت به حالتی ارائه دهد که خریدار به‌صورت مستقل حمل را رزرو کند. بنابراین بهتر است قیمت کالا، هزینه‌های مبدأ، حمل، بیمه و هزینه‌های مقصد در هر دو حالت محاسبه و سپس مقایسه شوند.

 11- چگونه هزینه ترخیص و واردات کالا از چین را کاهش دهیم؟
کاهش هزینه واردات فقط با پیدا کردن ارزان‌ترین ترخیص‌کار یا کمترین نرخ حمل امکان‌پذیر نیست. بخش قابل توجهی از هزینه نهایی را می‌توان با تصمیم‌گیری صحیح قبل از خرید کنترل کرد.
بررسی دقیق HS Code، انتخاب مسیر مناسب حمل، مقایسه شرایط FOB، CFR و CIF، انتخاب بندر مناسب در چین، تجمیع محموله‌های کوچک در صورت امکان، کنترل اسناد تجاری و پیش‌بینی هزینه‌های گمرکی ایران، از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند از ایجاد هزینه‌های غیرضروری جلوگیری کنند.
بنابراین، اگر هدف شما محاسبه هزینه واقعی واردات کالا از چین تا تحویل در ایران است، باید به جای تمرکز صرف بر «هزینه ترخیص»، کل زنجیره هزینه از زمان خرید کالا تا ورود و ترخیص در گمرک ایران بررسی شود.
به همین دلیل، برای اعلام قیمت دقیق ترخیص کالا از چین، اطلاعاتی مانند نوع کالا، HS Code، ارزش خرید، وزن و حجم محموله، شهر یا بندر مبدأ در چین، روش حمل و شرایط خرید (Incoterms) مورد نیاز است.

12- مجوز صادرات فروشنده چینی برای ترخیص کالا از چین (Export License)
یکی از موضوعاتی که هنگام خرید کالا از چین باید پیش از ارسال محموله بررسی شود، امکان انجام قانونی تشریفات صادراتی توسط فروشنده چینی است. همه تولیدکنندگان یا تأمین‌کنندگان چینی لزوماً صادرکننده مستقیم نیستند و ممکن است برای انجام صادرات از شرکت دیگری که صلاحیت انجام تشریفات صادراتی دارد استفاده کنند.
در این شرایط، فروشنده می‌تواند از یک شرکت صادراتی یا صادرکننده واسط (Third-Party Exporter) برای اظهار کالا و انجام تشریفات گمرکی چین استفاده کند. در این روش، شرکت واسط فرآیند اظهار صادراتی را انجام داده و کالا از طریق ساختار قانونی و ثبت‌شده در چین برای صادرات آماده می‌شود.
استفاده از صادرکننده واسط به‌خودی‌خود به معنای وجود مشکل در معامله نیست و در برخی معاملات تجاری چین، به‌ویژه زمانی که تأمین‌کننده اصلی تولیدکننده کوچک یا فاقد ساختار صادرات مستقیم باشد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، مشخصات فروشنده، صادرکننده، کالا و اسناد تجاری باید به‌صورت صحیح و هماهنگ ثبت و اظهار شوند.

 13- نکته مهم برای واردکنندگان ایرانی
پیش از خرید، باید مشخص شود که چه شرکتی قرار است اظهار صادراتی کالا در چین را انجام دهد و مسئولیت ارائه اسناد و انجام تشریفات گمرکی بر عهده چه شخصی است. همچنین بهتر است اطلاعات فاکتور، پکینگ لیست، اظهارنامه صادراتی و اسناد حمل با یکدیگر مطابقت داشته باشند.
در صورتی که از شرکت واسط صادراتی استفاده شود، انتخاب یک مجموعه معتبر اهمیت زیادی دارد؛ زیرا مغایرت در اطلاعات کالا، ارزش، مشخصات فروشنده یا اسناد صادراتی می‌تواند باعث بررسی بیشتر و تأخیر در خروج محموله شود.
بنابراین، قبل از ارسال کالا از چین، وضعیت صادراتی فروشنده، نحوه انجام اظهار گمرکی و هویت صادرکننده رسمی محموله را مشخص کنید. این موضوع به‌خصوص برای کالاهایی که مشمول مجوز، کنترل یا الزامات صادراتی خاص هستند، اهمیت بیشتری دارد.